Çalışma belleği, o sırada kullanılan bilgiyi sınırlı süreyle etkin tutan ve üzerinde işlem yapılmasına olanak veren bilişsel sistemdir. Bir cümleyi anlamlandırırken önceki sözcükleri akılda tutmak veya zihinden işlem yaparken ara sonucu korumak bu işlevi örnekler. Kısa süreli bellekle yakından ilişkilidir; ancak yalnız geçici depolamadan daha geniş bir düzenleme sürecini kapsar.[1]
BİLEŞENLİ MODEL
Baddeley ve Hitch'in geliştirdiği yaklaşımda farklı bilgi türleri için bağlantılı alt sistemler bulunur. Fonolojik döngü sözel ve işitsel bilgiyi, görsel-uzamsal taslak ise görüntü ve konum bilgilerini ele alır. Modele daha sonra eklenen episodik tampon, bilgilerin bütünleştirilmesiyle ilişkilendirilir. Merkezi yürütücü, bu sistemler arasındaki bilgi akışını düzenler.[1]
KAPASİTE VE KULLANIM
Aynı anda etkin tutulabilecek bilgi miktarı sınırlıdır. Tekrar, anlamlandırma ve yeni bilginin önceden bilinenlerle ilişkilendirilmesi hatırlamayı etkiler. Bilgilerin birbirine karışması da performansı azaltabilir. Çalışma belleği bu nedenle tek ve sınırsız bir depo olarak düşünülmez; bilginin geçici tutulması, seçilmesi ve uzun süreli bellekle ilişkilendirilmesi birlikte değerlendirilir.[1]