Çekiç, bir başlığın darbesini işlenen yüzeye aktarmak için kullanılan el aletidir. Çivi çakma, perçinleme, metal biçimlendirme ve başka el aletlerine darbe uygulama gibi işlerde kullanılır. Başlığın biçimi, kütlesi ve vurma yüzeyinin sertliği kullanım amacına göre değişir; marangozluk ve metal işçiliği için farklı çekiç türleri geliştirilmiştir.[1]
BAŞLIK VE SAP
Sap, hareketi başlığa iletirken aletin dengesini ve darbenin denetlenmesini etkiler. Ahşap saplarda başlığın gözüne sıkı oturan bağlantı ve kamalar bulunabilir. Dişbudak, hikori ve cam elyafı sap malzemeleri arasındadır. Sapın uzunluğu ve kesiti de tasarımın parçasıdır: uzun sap daha geniş hareket olanağı sağlarken kısa sap dar alanlarda çalışmayı kolaylaştırır.[2]
VURMA YÜZEYLERİ
Metal işçiliğinde kullanılan düz yüzlü çekiçlerin karşı ucunda kama biçimli veya yuvarlak bir bölüm bulunabilir. Yuvarlak uçlu türler perçinlerin kapatılmasında ve sacın biçimlendirilmesinde kullanılır. Çatal tırnaklı marangoz çekicinde ise yarıklı ve eğri uç, çivinin kavranarak kaldıraç etkisiyle çıkarılmasına yarar. Böylece aynı başlık, birbirinden farklı iki mekanik işi yerine getirebilir.[3]
YUMUŞAK YÜZLÜ TÜRLER
Lastik başlıklı tokmaklar darbeyi daha geniş bir alana yayarak yüzeyin zedelenmesini azaltmayı amaçlar. Ahşap birleşimlerin, karoların veya hassas parçaların yerleştirilmesinde kullanılabilirler. Ağır başlıklı ve uzun saplı balyozlar ise söküm gibi daha yüksek darbe enerjisi gerektiren işlere yöneliktir. Bu farklılıklar, çekiç türünün yalnızca ağırlıkla değil, işlenen malzeme ve istenen etkiyle de tanımlandığını gösterir.[3]