Çekicilik, farklı bağlamlarda ilgi veya olumlu yaklaşım uyandıran özellikleri anlatmak için kullanılan geniş kapsamlı bir sözcüktür. Psikoloji araştırmalarında ise terim çoğunlukla kişiler arasındaki çekimi veya belirli görünüş ve davranışların değerlendirilmesini ifade eder. Bu kullanımlar birbirine bağlı olsa da aynı kavram değildir; çekicilik tek bir ölçüte ya da yalnızca fiziksel görünüme indirgenemez [1][4].
Kişiler arası çekim
Kişiler arası çekim, kişiler arasındaki değerlendirme ve yakınlaşma isteğiyle ilgilidir. Araştırmalarda sosyal çekim, fiziksel çekim ve görev ya da iş bağlamındaki çekim gibi boyutlar ayrı ayrı incelenebilir. Sosyal boyut, biriyle iletişim kurma veya arkadaşlık geliştirme isteğiyle; fiziksel boyut, görünüşe ilişkin yargılarla; görev boyutu ise birlikte çalışma ve yeterlik değerlendirmeleriyle ilişkilidir [2]. Benzerlik, karşılıklılık, aşinalık ve yakınlık da kişiler arası çekim araştırmalarında ele alınan etkenlerdir; etkileri ilişki ve duruma göre değişebilir [1][3].
Görünüş ve algı
Fiziksel çekicilik araştırmaları, yüz ve beden özellikleri kadar gözlemcinin deneyim ve bağlamını da inceler. Bazı yüz özellikleri hakkında gözlemciler arasında ortak değerlendirmeler görülebilse de kişisel tercihler ve çevresel koşullar yargıları farklılaştırabilir [4]. Ayrıca hareket, örneğin yürüme veya dans, kişilerin başkalarını nasıl algıladığını etkileyebilen dinamik ipuçları sunar; bunlar kişilik hakkında kesin veya nesnel kanıt sayılmaz [5]. Bir kişiyi ya da nesneyi çekici bulmak, o şeyin herkesçe aynı biçimde değerlendirileceği anlamına gelmez. Bu nedenle çekicilik, incelenen alana göre tanımlanması gereken bir değerlendirme kavramıdır.