Çekim tahtası, film yapımında kaydedilen çekimi tanımlamak ve ses ile görüntünün eşleştirilmesine yardımcı olmak için kullanılan araçtır. Klaket veya İngilizce clapperboard adıyla da anılır. Üzerinde sahne ve tekrar numarası gibi bilgiler bulunur. Kamera önünde görüntülenmesi ve çekim bilgisinin sesli okunması, sonradan işlenecek malzemenin hangi kayda ait olduğunu belirginleştirir.[1]
ÜZERİNDEKİ BİLGİLER
Tahtada filmin adı, çekim tarihi, sahne numarası, tekrar numarası ve kamera sorumlusuna ilişkin bilgiler yer alabilir. Bir sahnenin birkaç kez çekilmesi durumunda bu işaretler, kayıtların birbirinden ayrılmasını sağlar. Yazılı bilginin görüntüye, sesli anonsun ses kaydına girmesi, kurgu aşamasında aynı çekime ait malzemenin bulunmasını kolaylaştırır. Bu nedenle tahtanın görevi yalnızca çekimin başladığını haber vermek değildir.[1]
EŞLEŞTİRME İŞLEVİ
Klaketin hareketli çubukları kapatıldığında görüntüde seçilebilen bir hareket ve seste belirgin bir vuruş oluşur. Ayrı kaydedilen ses ve görüntü bu ortak işaretten yararlanılarak eşleştirilebilir. Çekim tahtası genellikle kayıt başında gösterilir; uygulamaya göre çekimin sonunda da kullanılabilir. Sondaki işaretlemede tahtanın ters tutulması gibi yöntemler, kurgu ekibine kaydın niteliğini bildiren set uygulamaları arasındadır.[2]
EKİP VE KAYIT DÜZENİ
ScreenSkills'in görev tanımında çekim tahtasını hazırlama, bilgileri yazma ve tekrarları açık biçimde anons etme ikinci kamera asistanının sorumlulukları arasındadır. Tahtadaki bilgilerin kamera raporlarına aktarılması ve ses ekibiyle iletişim kurulması da bu işin parçasıdır. Elektronik klaketler dâhil farklı araçlar kullanılsa da amaç, çekilen malzemeyi doğru tanımlamak ve sonraki çalışma aşamalarına düzenli biçimde aktarmaktır.[3]