Çiçek, kapalı tohumlu bitkilerin üremesinde görev alan yapıdır. Tipik bir çiçekte çanak yapraklar, taç yapraklar, erkek organlar ve dişi organ bulunur; ancak parçaların sayısı ve görünüşü türlere göre değişir, bazı çiçeklerde parçaların bir bölümü eksik olabilir. Çiçek sapı ve tablası, bu yapıları bitkiye bağlar. Çiçeklerin biçimleri ve düzenleri bitkilerin tanınması ve sınıflandırılmasında da kullanılabilir. [1][2]
Yapısı
Çanak yapraklar çoğunlukla gelişmekte olan tomurcuğu çevreler ve korur. Taç yapraklar bazı türlerde renkleri, kokuları veya biçimleriyle tozlaştırıcıları çekmeye katkıda bulunur; fakat bütün çiçekler gösterişli değildir. Erkek organ, polen üreten başçık ile bunu taşıyan sapçıktan oluşur. Dişi organın tepeciği poleni yakalar; boyuncuk tepeciği yumurtalığa bağlar. Yumurtalıkta tohum taslakları bulunur. Bu temel parçaların yapısı ve bulunup bulunmaması çiçekten çiçeğe farklılaşabilir. [1][2]
Tozlaşma ve döllenme
Tozlaşma, polenin erkek organdan dişi organın tepeciğine taşınmasıdır. Polen böcekler, kuşlar ve başka canlılar aracılığıyla taşınabileceği gibi rüzgârla da yayılabilir. Polenin tepeciğe ulaşması tek başına döllenme demek değildir: uygun koşullarda polen, boyuncuk boyunca yumurtalığa doğru bir tüp geliştirir ve üreme hücreleri tohum taslağında birleşir. Döllenmenin ardından tohum taslağı tohuma, yumurtalık ise birçok bitkide meyveye dönüşür. [2]
Bazı çiçeklerde hem erkek hem dişi organ bulunur; bazılarında bu organlar ayrı çiçeklerdedir. Erkek ve dişi çiçekler aynı bitki üzerinde ya da ayrı bitkilerde gelişebilir. Tek çiçekler tek başına bulunabildiği gibi, çiçek durumu denilen kümeleri de oluşturabilir. Bu çeşitlilik, bitkilerin üreme ve tozlaşma biçimlerini anlamada önem taşır. [1][2]