Çiy, havadaki su buharının soğuyan yüzeyler üzerinde sıvı damlalar hâlinde yoğunlaşmasıdır. Genellikle çimen, yaprak ve araç yüzeylerinde gece veya sabah erken saatlerde görülür.[1]
OLUŞUMU
Bir yüzeyin sıcaklığı, çevresindeki havanın çiy noktasına kadar düştüğünde yoğunlaşma başlayabilir. Açık ve sakin gecelerde yüzeylerin ışıma yoluyla ısı kaybetmesi bu koşulları destekler. Çiy havadan yağmur gibi düşmez; su buharı doğrudan yüzey üzerinde sıvılaşır.[1]
ÇEVRESEL ÖNEMİ
Çiy, bazı kurak ortamlarda bitki ve küçük hayvanlar için ek nem kaynağı olabilir. Miktarı; havanın nemine, yüzey sıcaklığına, rüzgâra ve yüzeyin özelliklerine bağlıdır. Çiy noktası, hava sıcaklığıyla aynı kavram değildir; havadaki su buharıyla ilişkilidir. Buz kristallerinin doğrudan oluştuğu kırağı da çiyden farklı bir süreçtir. Bu ayrımlar, günlük hava gözlemlerinin doğru yorumlanmasını sağlar.[1]