Çocuk Hakları Sözleşmesi, çocukların haklarını ve bu hakların korunmasında devletlerin yükümlülüklerini düzenleyen uluslararası insan hakları sözleşmesidir. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu tarafından 20 Kasım 1989'da kabul edilmiş, 2 Eylül 1990'da yürürlüğe girmiştir. Çocuğu yalnızca korunmaya muhtaç bir kişi olarak değil, hak sahibi bir birey olarak ele alır. [1][2]
TEMEL İLKELER
Sözleşmenin uygulanmasında dört ilke özellikle önem taşır:
- Ayrımcılık yapılmaması.
- Çocuğun yüksek yararının gözetilmesi.
- Yaşama, hayatta kalma ve gelişme hakkı.
- Çocuğun görüşlerinin, yaşı ve olgunluğu doğrultusunda dikkate alınması. [1]
KAPSAM
Eğitim, sağlık, aile ilişkileri, kimlik, oyun ve dinlenme ile şiddet ve sömürüden korunma, sözleşmenin kapsadığı alanlar arasındadır. Bu haklar birbirini tamamlar. Çocukların görüşlerini açıklayabilmesi de hakların uygulanmasının bir parçasıdır. Sözleşme metni, devletlerin yasal ve idari önlemler geliştirmesine ilişkin hükümler içerir; hakların kapsamı değerlendirilirken ilgili maddelerin tamamı birlikte okunmalıdır. [1][2]