Évariste Galois (1811–1832), cebirsel denklemlerin çözümü ve grup kuramının erken gelişimi üzerine çalışmış Fransız matematikçidir. Paris yakınlarında doğdu ve Louis-le-Grand’da öğrenim gördü. Kısa yaşamında geliştirdiği fikirler, denklemlerin yalnız sayısal sonuçlarına değil, çözümler arasındaki ilişkilere yönelen bir yaklaşımın oluşmasına katkı sağladı.[1]
DENKLEMLERİN ÇÖZÜLEBİLİRLİĞİ
Galois’nin temel araştırma sorusu, bir denklemin hangi koşullarda kök alma işlemleriyle çözülebileceğiydi. Bu yaklaşım, her denklem için ayrı bir formül aramak yerine çözümün mümkün olup olmadığını belirleyen yapıyı incelemeyi öne çıkarır. Çalışmaları bu nedenle hem denklem kuramı hem de soyut cebirin tarihi içinde değerlendirilir.[1]
BİLİMSEL YAŞAMI
İlk matematik makalesi 1829’da sürekli kesirler üzerine yayımlandı. Ardından cebirsel denklemler, eliptik fonksiyonlar ve Abel integralleriyle ilgilendi. Akademiye sunduğu çalışmaların değerlendirilmesinde aksaklıklar yaşadı; 1830’da ödül için gönderdiği yazısı Fourier’nin ölümünden sonra bulunamadı. Bir düelloda aldığı yaraların ardından 1832’de öldü. Bilimsel katkısı, erken ölümüyle ilgili anlatılardan bağımsız olarak matematiksel sonuçları üzerinden değerlendirilmelidir.[1]