Ömer Demircan (1935 doğumlu), Türkçenin ses yapısı, dil öğretimi ve dil politikaları üzerine çalışan Türk dilbilimcidir. Kırklareli'nin Lüleburgaz ilçesine bağlı Ceylânköy'de doğdu. İngilizce öğretmenliğinden üniversite çalışmalarına uzanan meslek yaşamında, dilin yapısal özellikleriyle öğrenilmesi ve öğretilmesi arasındaki ilişkileri araştırdı.[1]
ÖĞRENİMİ VE AKADEMİK YAŞAMI
Kepirtepe Köy Enstitüsü ile Gazi Eğitim Enstitüsünün İngilizce Bölümünü bitirdi. İngiltere'de dil ve uygulamalı dilbilim alanlarında öğrenim gördü. İstanbul Üniversitesinde İngiliz Dili ve Edebiyatı alanında doktorasını tamamladı. İstanbul ve Yıldız Teknik üniversitelerinde görev yaptı; 2002'de emekli olduktan sonra da üniversite düzeyinde dersler verdi.[1]
TÜRKÇENİN SES YAPISI
Türkçenin Sesdizimi, Demircan'ın uzun yıllara yayılan ses araştırmalarını bir araya getirir. Kitapta konuşma seslerinin oluşumu, Türkçedeki seslerin özellikleri, ses değişimleri, vurgu ve ezgi düzeni ele alınır. Böylece tek tek seslerin betimlenmesi ile konuşmanın daha geniş ritim ve ton örgüsü aynı inceleme çerçevesinde değerlendirilir.[2]
Türkçenin Ezgisi, Türkiye Türkçesinde Kök-Ek Bileşmeleri ve Türk Dilinde Çatı, dilin farklı yapılarını araştırdığı eserler arasındadır. Türkçenin Sesdizimi ile 1997 yılında verilen Ömer Asım Aksoy Bilim Ödülü'nü aldı. Çalışma alanları, ses düzeyinden sözcük oluşumuna ve tümcelerdeki dilbilgisel ilişkilere kadar uzanır.[1]
YABANCI DİL ÖĞRETİMİ
Yabancı Dil Öğretim Yöntemleri adlı kitabında öğrenme ve öğretme yaklaşımlarını gelişim sırası içinde karşılaştırır. Yöntemlerin dayandığı bilimsel görüşleri, sağlayabildikleri katkıları ve eleştirilen yönlerini açıklar. Bu çerçeve, dil öğretimini tek bir uygulama reçetesine indirgemeden farklı yaklaşımların hangi koşullarda ve hangi sınırlılıklar içinde kullanıldığını tartışmaya yönelir.[3]