İki nokta (:), kendisinden önceki ifadeyi açıklayan, örnekleyen veya ayrıntılandıran bir bölümün geleceğini bildiren noktalama işaretidir. Yazıda okurun dikkatini sonraki öğeye yöneltir. Temel kullanımda işaretten önceki söz dizimi bağımsız ve tamamlanmış bir cümle oluşturur; ardından liste, açıklama, alıntı veya aynı değerde bir adlandırma gelebilir.[1]
KULLANIMLAR
İki bağımsız cümle arasında kullanıldığında ikinci cümle birincinin sonucunu ya da açıklamasını vurgular. Bu yönüyle virgülden daha güçlü bir durak ve vurgu yaratabilir.[2] Saat ile dakikayı, kimi kaynak gösterme düzenlerinde bölüm ile ayeti ve başlık ile alt başlığı ayırmak da işaretin özel kullanımları arasındadır.
Her listeden önce iki nokta konmaz. “Şunlardır” gibi bir yüklemle tamamlanan cümlenin ardından liste gelmesi uygundur; buna karşılık fiil ile onun doğrudan nesnesi arasına işaret yerleştirmek cümle yapısını gereksiz yere böler. Büyük harf kullanımı ve boşluk düzeni dile, yayın kılavuzuna ve metnin türüne göre değişebilir.