İlhan Başgöz, Türk halk edebiyatı, folklor ve eğitim tarihi üzerine çalışmış araştırmacıdır. Halk anlatıları, türküler, bilmeceler ve âşık edebiyatını incelemiş; Türkiye'deki derlemelerini uluslararası akademik yayınlarla buluşturmuştur. Meslek yaşamının önemli bölümünü Amerika Birleşik Devletleri'nde sürdürmüştür.[1][2]
EĞİTİMİ VE AKADEMİK ÇALIŞMALARI
Sivas'ın Gemerek ilçesinde doğdu. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesinde Türk dili ve edebiyatı okudu. Pertev Naili Boratav'ın yönlendirmesiyle halk edebiyatına yöneldi; biyografik halk hikâyeleri üzerine doktora çalışmasını 1949'da tamamladı. Bir süre Tokat Lisesinde öğretmenlik yaptı.[1]
1960'ta Ford Vakfı desteğiyle Amerika Birleşik Devletleri'ne gitti. Los Angeles ve Berkeley'deki çalışmalarından sonra 1965'te Indiana Üniversitesine geçti. Burada Türk folkloru ve sözlü edebiyatı alanında dersler verdi; 1997'de emekli oldu. Türkiye'de Bilkent, Boğaziçi, Yüzüncü Yıl ve Orta Doğu Teknik üniversitelerinde de ders verdi.[1][2]
HALK EDEBİYATI ARAŞTIRMALARI
1940'lı yıllardan başlayarak Anadolu'da halk edebiyatı ürünleri derledi. Karacaoğlan, Yunus Emre ve âşıklar üzerine çalışmalar hazırladı. Turkish Folklore Reader ile Folklor Yazıları, araştırmalarını farklı okur çevrelerine ulaştıran eserleri arasındadır.[1][2]
Andreas Tietze ile hazırladığı A Corpus of Turkish Riddles, Türk bilmecelerine ilişkin ortak çalışmasıdır. Âşık Ali İzzet Özkan üzerine kitabı, belirli bir sanatçının yaşamı ve şiir dünyasına odaklanan araştırmalarına örnek oluşturur. Gemerek Nire Bloomington Nire Hayat Hikâyem ise yaşamını anlattığı eseridir.[2]
EĞİTİM TARİHİ
Harold E. Wilson ile Türkiye'nin eğitim sorunları üzerine çalıştı. Bu araştırmanın sonraki biçimi Türkiye'nin Eğitim Çıkmazı ve Atatürk adıyla yayımlandı. Başgöz, 13 Nisan 2021'de Ankara'da öldü.[1][2]