İnsinerasyon, atıkların denetimli koşullarda yakılarak işlendiği bir termal yöntemdir. Yanma, atığın hacmini azaltır; uygun tesislerde açığa çıkan ısı enerji üretiminde kullanılabilir. Bununla birlikte atık bütünüyle yok olmaz: baca gazları, kül ve arıtma kalıntıları oluşur. Bu nedenle yakma işlemi, emisyon denetimi ve artıkların yönetimiyle birlikte değerlendirilir.[1]
YANMA VE ENERJİ
Belediye atığı işleyen tesislerde yanma odasına beslenen malzeme hava ile temas ettirilir. Açığa çıkan ısı, kazanlarda suyu buhara dönüştürebilir; buhar da türbin ve jeneratör aracılığıyla elektrik üretiminde kullanılabilir. Enerji geri kazanımı, kaynağında atık azaltma ve geri dönüşümle aynı işlem değildir. EPA'nın atık yönetimi sıralamasında bu iki yaklaşımın ardından gelir.[1]
EMİSYONLARIN DENETİMİ
Uygun olmayan malzemelerin veya yetersiz koşullarda atıkların yakılması havaya kirletici salabilir. Özellikle klor içeren atıklarda dioksin ve furan oluşumu, ağır metal içeren malzemelerde ise metal yayılımı önemlidir. Dünya Sağlık Örgütü, sağlık atıklarında yakma dışındaki uygun işlemlerin de değerlendirilmesini önerir. Baca gazı temizliği ve işletme koşulları, çevresel performansın temel parçalarıdır.[2]
KÜL VE DİĞER ARTIKLAR
Taban külü, fırında kalan daha iri malzemeyi; uçucu kül ise baca gazından ayrılan ince parçacıkları kapsar. Kalıntıların bileşimi yakılan atığa ve uygulanan sürece göre değişir. Bazı metaller külden geri kazanılabilir, kalan malzeme ise özelliklerine uygun biçimde yönetilmelidir. Hacim azalması, kalıntıların tehlikesiz olduğu anlamına gelmez; taşıma ve depolamada maruziyet yolları ayrıca dikkate alınır.[1]