İslam mimarisi, İslam toplumlarında yedinci yüzyıldan itibaren gelişen dinî ve sivil yapı geleneklerinin genel adıdır. Cami, medrese, saray, kervansaray, türbe, hamam ve bahçe gibi yapı türleri farklı bölgelerde yerel malzeme ve tekniklerle biçimlendi. Avlu, kubbe, minare, mihrap ve geometrik bezeme sık görülen öğelerdir. [1]
KAPSAM VE ÖNEM
Tek bir değişmez üslup yerine Emevî, Abbâsî, İran, Endülüs, Selçuklu, Osmanlı ve Babür gibi çeşitli geleneklerden söz edilir. Mekânın işlevi, iklim, siyasal temsil ve zanaat ağları biçimsel farklılıkları açıklar. Kavramın uygulamadaki sınırları, kullanılan ölçütlere ve tarihsel bağlama göre değişebilir; bu nedenle tanım, sınıflandırma ve örnekler ilgili alanın güncel bilimsel ya da kurumsal çerçevesiyle birlikte ele alınır. [1]