İsmet İnönü, 1884'te İzmir'de doğan Türk asker ve siyasetçidir. Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş sürecinde askerî ve diplomatik görevler üstlendi; başbakanlık ve cumhurbaşkanlığı yaptı. Cumhurbaşkanlığı 11 Kasım 1938'den 22 Mayıs 1950'ye kadar sürdü. 25 Aralık 1973'te hayatını kaybetti.[1][2]
ASKERÎ VE DİPLOMATİK GÖREVLERİ
1903'te Topçu Harbiyesini, 1906'da Harp Akademisini bitirdi. Osmanlı ordusunda Yemen, Kafkasya ve Sina bölgelerinde görev aldı. 1920'de Ankara'daki millî hareketin Genelkurmay Başkanlığına getirildi. 1921'de Birinci ve İkinci İnönü savaşlarında komutanlık yaptı.[1]
1922'de Mudanya Ateşkes Antlaşması'nı imzaladı; ardından Lozan barış görüşmelerine gönderildi. Böylece askerî mücadelenin ardından yürütülen diplomatik süreçte de sorumluluk üstlendi. 1927'de askerlikten emekli oldu.[1]
CUMHURİYET DÖNEMİNDE SİYASET
1923'te başbakan oldu. 1924'te ayrıldığı göreve 1925'te yeniden getirildi. Atatürk'ün ölümünün ardından 1938'de cumhurbaşkanı seçildi. Aynı yıl Cumhuriyet Halk Partisi tarafından kendisine “Millî Şef” unvanı verildi.[1]
1950'de cumhurbaşkanlığı sona erdikten sonra muhalefette yer aldı. 1961'de yeniden başbakan oldu; bu görev dönemi 1965'te sona erdi. 1972'de CHP'den ve milletvekilliğinden ayrıldıktan sonra Cumhuriyet Senatosu üyeliği yaptı.[1]