İyi sıralılık ilkesi, doğal sayıların boş olmayan her alt kümesinin en küçük bir elemana sahip olduğunu belirtir. [1]
TEMEL ÖZELLİKLER
İlke matematiksel tümevarımla yakından ilişkilidir ve sonsuz iniş kanıtlarının temelini oluşturur; daha genel kümelerde iyi sıralama kavramı sıra sayıları ve seçim aksiyomuyla bağlantılıdır. Kavramın kapsamı, alanın yerleşik terminolojisi ve doğrulanabilir bulguları çerçevesinde değerlendirilir. Benzer terimlerle arasındaki farklar kullanım bağlamına göre belirtilir; tarihsel bilgi ile güncel uygulama birbirine karıştırılmaz. Konunun etkileri yalnız tanımla sınırlı değildir: yöntem, kurum, çevre ve toplumsal sonuçlar birlikte ele alındığında maddenin hangi koşullarda geçerli olduğu daha açık görülür. Ölçüm ya da sınıflandırma varsa kullanılan ölçek açıklanır; istisnalar ve bölgesel farklılıklar genellemeden ayrı tutulur. Böylece okur hem temel tanımı hem de uygulamadaki sınırları aynı çerçevede değerlendirebilir. [1][2]