İyimserlik, kişinin gelecekte genel olarak olumlu sonuçlar bekleme eğilimidir. Psikoloji araştırmalarında bu eğilim, belirli bir olayın kesinlikle iyi sonuçlanacağı inancından çok, geleceğe yönelik genelleştirilmiş elverişli beklentiler olarak ele alınır.[1] İyimserlik, güçlükleri yok saymak veya her koşulda başarı garantisi varsaymakla aynı değildir.
DAVRANIŞ VE SINIRLAR
İyimser beklentiler, sorunlarla etkin biçimde uğraşma, hedefe yönelik çabayı sürdürme ve kaçınma yerine katılımcı başa çıkma stratejileriyle ilişkilendirilmiştir. Derlemeler, iyimserliğin öznel iyi oluş, sağlık davranışları, ilişkiler ve bazı fiziksel sağlık göstergeleriyle bağlantılı olduğunu bildirir; ancak bu ilişkiler her durumda doğrudan nedensellik göstermez.[1] Amerikan Psikoloji Derneği, gerçekçi iyimserliği yaşamın zorluklarını kabul ederken geleceğin genel olarak olumlu olmasını bekleme biçimi olarak açıklar.[2] Aşırı güven, riskleri küçümsemeye yol açabildiği için iyimserlik eleştirel değerlendirme ve hazırlığın yerini tutmaz.