Açık tohumlular, tohum taslakları ve tohumları çiçekli bitkilerdeki gibi bir yumurtalık içinde gelişip meyveyle çevrelenmeyen tohumlu bitkilerdir. “Açık” sözü, tohumun koruyucu bir kabuğu olmadığı anlamına gelmez; tohum taslağının ve tohumun meyve oluşturan bir yumurtalık içinde kapanmamasını anlatır. Günümüzde yaşayan başlıca gruplar kozalaklılar, sikaslar, ginkgo ve gnetofitlerdir.[1]
Yapı ve üreme
Açık tohumlular gerçek çiçek ve meyve oluşturmaz. Üreme yapıları çoğunlukla kozalaklarda ya da kozalak benzeri organlarda gelişir. Kozalaklıların dişi yapılarında tohum taslakları bulunur; erkek yapılar polen üretir. Bununla birlikte, bütün açık tohumlular aynı biçimde kozalak oluşturmaz ve grupların üreme yapıları farklılık gösterir.[1]
Bu bitkiler damarlı bitkilerdir ve tohumla çoğalırlar. Tohum, embriyoyu ve onu destekleyen dokuları barındırır. Polen, erkek üreme yapısından dişi yapıya taşınmayı sağlar; döllenme sürecinin ayrıntıları gruplara göre değişebilir. Bu özellikleri nedeniyle açık tohumlular, tohumsuz bitkilerden ve tohumları meyve içinde gelişen çiçekli bitkilerden ayrılır.[1]
Çeşitlilik ve ekolojik önem
Çam, ladin, köknar ve porsuk kozalaklılara; sikaslar, ginkgo ve gnetofitler ise diğer yaşayan açık tohumlu gruplara örnektir. Kozalaklılar soğuk ve kurak bölgeler ile yüksek rakımlarda yaygın olabilir. Çam, köknar, ladin ve sedir gibi türler aynı zamanda önemli kereste ağaçlarıdır.[1][2]
Açık tohumlular tek tip bir yaşam biçimini temsil etmez. Yaşayan üyeler farklı yapılar, üreme özellikleri ve habitatlarla çeşitlenmiştir. Bu nedenle bir kozalaklıya ait özellik, örneğin kozalak biçimi, bütün açık tohumlulara uygulanamaz. Bazı bitki sınıflandırmalarında grubun evrimsel sınırları da farklı biçimlerde ele alınır.[1]