Ağıl, koyun ve keçi gibi küçükbaş hayvanların barındırıldığı, çevresi çit, duvar ya da benzeri bir engelle belirlenmiş alandır. Türk Dil Kurumu sözcüğü küçükbaş hayvanların barındığı çevrili yer olarak tanımlar.[1] Kullanımda ağıl, yalnızca kapalı bir binayı değil, sürünün tutulduğu açık veya kısmen örtülü barınak düzenini de anlatabilir. Ahırdan ayrıldığı başlıca nokta, genellikle küçükbaş hayvanlarla ilişkilendirilmesidir.[1][2]
Yapısı ve planlanması
Ağılların biçimi; iklim, arazi, sürü büyüklüğü ve yetiştirme yöntemine göre değişir. Açık, normal tabanlı ve ızgara tabanlı ağıl türleri bulunur; her işletme için tek bir plan uygun değildir.[2] Keçi ağılı planlanırken sürü gruplarının ve doğum bölmelerinin düzenlenmesi gibi ihtiyaçlar dikkate alınır. Barınak planlaması ayrıca yer seçimi, boyutlandırma, yapısal özellikler, havalandırma ve yemlik-suluk gibi donanımları kapsar.[2][3] Kullanılan malzeme ve bölümlerin sayısı da yerel koşullara ve işletmenin amacına göre farklılaşabilir.
Kullanım ve bakım
Ağıl, hayvanları bir arada tutmaya ve günlük bakım işlerini düzenlemeye yarar. Keçi yetiştiriciliği rehberi, ağıl planlamasını yetiştiricilik ve sürü yönetimi konularıyla birlikte ele alır.[2] Yapının işlevini sürdürebilmesi için hayvanların barınma ve bakım ihtiyaçlarına uygun biçimde düzenlenmesi gerekir. Üniversitedeki barınak planlama dersinin kapsamı, çevre koşullarının yanı sıra ahır ve ağılların yapısı ile donanımını da içerir.[3] Bu nedenle ağıl, yalnızca çevrili bir alan olarak değil, hayvanların barındırılması ve işletme işlerinin yürütülmesi için düzenlenen bir tesis olarak değerlendirilir.