Abdulgaffar Han, Britanya Hindistanı'nda sömürge yönetimine karşı şiddete başvurmayan mücadeleyi savunan Peştun siyasetçi ve toplumsal hareket önderidir. 6 Şubat 1890'da doğdu; 20 Ocak 1988'de öldü. Badşah Han ve Bacha Khan adlarıyla da tanındı. Eğitim çalışmaları, Hindu-Müslüman birliği düşüncesi ve Mahatma Gandhi ile iş birliğiyle öne çıktı.[1][2]
EĞİTİM ÇALIŞMALARI
Han, Peşaver çevresinde öğrenim gördü. Gençlik döneminde askerlik mesleğine yönelmeyi düşündü, ancak daha sonra eğitim ve toplumsal hizmet çalışmalarını seçti. Hacı Abdülvahid ile Peşaver ve Mardan çevresinde okullar açtı. 1920'de Hindistan Ulusal Kongresinin Nagpur toplantısına katıldıktan sonra kendi köyü Utmanzai'de Azad Lisesini kurdu.[2]
ŞİDDETSİZ MÜCADELE
1928'de Peştuca yayımlanan Pakhtun dergisini çıkarmaya başladı. Khudai Khidmatgar, Türkçede Tanrı'nın Hizmetkârları olarak karşılanabilecek hareketi örgütledi. Çalışmaları Peştunların eğitimini, toplumsal dayanışmasını ve kendi imkânlarıyla gelişmesini amaçlıyordu. Gandhi'nin sivil itaatsizlik hareketlerine katıldı; 1930'da bu faaliyetleri nedeniyle tutuklandı. Sonraki yıllarda Gandhi ile köylerin geliştirilmesine yönelik çalışmalarda da bulundu.[2]
BÖLÜNME SONRASINDA
Han, 1942'deki Hindistan'ı Terk Et hareketine katıldı. Hindistan'ın 1947'de bölünmesine karşı çıktı; bağımsızlık sonrasında Pakistan'da Peştunların siyasal haklarını ve federal bir düzeni savundu. Pakistan yönetimi altında uzun süreler hapiste kaldı. 1964'te tedavi için Britanya'ya gitmesine izin verildi; daha sonra Afganistan'da bulundu. Siyasi çalışmalarında şiddetsizlik ilkesini korudu.[1][2]