Adezyon, farklı fazların veya bileşenlerin ara yüzlerinde tutunmanın sürmesidir. IUPAC’ın Kimya Terminolojisi Derlemesi bu tutunmayı moleküller arası kuvvetlere, zincir dolaşıklıklarına ya da ikisine bağlar. Adezyon, aynı maddenin kendi içindeki bağlanmayı anlatan kohezyondan ayrılır; bir sistemde ikisi birlikte etkili olabilir. [1]
Malzeme ara yüzlerinde
Yapıştırıcıyla birleştirilen yüzeylerde adezyon tek bir mekanizmayla açıklanmaz. Mekanik kenetlenme, elektrostatik etkileşim, yüzeyin ıslanması ve adsorpsiyon, kimyasal bağ oluşumu veya polimer zincirlerinin yayılması farklı sistemlerde rol oynayabilir. Bu mekanizmaların birkaçı aynı bağlantıda birlikte bulunabilir. [2] Sıvı yapıştırıcının yüzeye yayılıp yakın temas sağlaması, moleküler etkileşimlerin gerçekleşmesine yardımcı olur; yüzey pürüzlerine girerek oluşan kenetlenme de bazı durumlarda katkı sağlar. Ancak iyi ıslanma ya da belirgin pürüzlülük tek başına yüksek bağlantı dayanımı garantisi değildir. Sonuç; yüzeylerin temizliğine ve özelliklerine, yapıştırıcıya, uygulama koşullarına ve ara yüzün zamanla değişimine bağlıdır. [2]
Canlı sistemlerde
Biyolojide hücre adezyonu, hücrelerin birbirine veya hücre dışı matrikse bağlanmasını kapsar. Hücre yüzeyindeki adezyon molekülleri ve özel hücre bağlantıları bu temasları düzenler. Hücre dışı matriks, hücrelere yapısal destek sunmanın yanı sıra onların çevrelerine tutunmasına da katkıda bulunur. Bazı bağlantılar hücreleri mekanik olarak bir arada tutarken, bazıları bariyer veya hücreler arası iletişim işlevleriyle ilişkilidir. [3] Dolayısıyla adezyon, kimya, malzeme bilimi ve biyolojide kullanılan geniş bir terimdir; geçerli mekanizma incelenen ara yüze göre değişir. [1][3]