Ain Sakhri aşıklar heykelciği, British Museum koleksiyonunda bulunan, kalsit bir çakıltaşına işlenmiş tarihöncesi küçük bir heykeldir. Birbirine sarılan iki figürün alçak kabartma görünümünde betimlendiği eser, müze kayıtlarında Natufyen dönemine ve yaklaşık 11.000 yıl öncesine tarihlenir. Müze, onu bilinen en eski sevişen çift heykeli olarak tanımlar. [1][2]
Bulunuşu ve özellikleri
Eser, Beytüllahim’in güneydoğusundaki Ain Sakhri mağarasıyla ilişkilendirilir. Buluntu geçmişi bütünüyle kesin değildir: müze kaydına göre heykel 1930’larda bölgede ortaya çıkmış, arkeolog René Neuville daha sonra mağaradaki kazı buluntularını inceleyerek eserle mağara arasında ilişki kurmuştur. Bu nedenle buluntu yeriyle ilgili kayıt, mağarada doğrudan bulunmuş olduğuna dair kesin kanıt olarak sunulmamalıdır. [1]
Heykel tek parça kalsit üzerine taşla yontulmuştur. Figürlerin yüzleri işlenmemiştir; bedenler, taşın doğal biçiminden yararlanılarak alçak kabartma halinde belirginleştirilmiştir. British Museum kataloğu yüksekliğini 102 milimetre, genişliğini 63 milimetre olarak verir. Farklı açılardan bakıldığında heykelin biçimi fallik çağrışımlar da taşır. [1]
Yorum ve önem
Figürlerin yakın teması cinsel birleşme şeklinde yorumlanmıştır. Bununla birlikte, eseri yapanların amacı veya nesnenin kullanım biçimi bilinmez. Müze, eserin kişisel ya da toplumsal, simgesel veya mitolojik anlamı hakkında kesin sonuç çıkarmanın mümkün olmadığını belirtir. [1]
Natufyen dönemde bölge halkı avcılık ve yabani bitki toplamayla geçiniyor, tarım ve hayvan evcilleştirmenin ilk aşamalarına geçiyordu. Heykelcik, bu tarihöncesi bağlamda insan bedenini ve yakınlığı konu edinen bir görsel üretim örneğidir. [2]