Alegori, bir anlatının veya görsel tasvirin görünen konusu aracılığıyla başka bir anlamı ifade etmesidir. Olaylar, kişiler ve görüntüler; ahlaki, siyasal veya düşünsel bir içeriğin taşıyıcısı olabilir. Okur, anlatılanları izlerken bunların işaret ettiği ikinci anlam düzeyini de değerlendirir. Bu özellik, alegoriyi yalnızca ilginç bir öykü anlatmaktan daha kapsamlı bir temsil yöntemine dönüştürür.[1]
ANLATIDA İKİ ANLAM DÜZEYİ
Alegorik bir anlatı, ilk bakışta anlaşılır bir olay dizisi sunarken daha karmaşık gerçek yaşam ilişkilerini düşündürebilir. Kişilerin çatışması siyasal bir durumu; yolculuk veya sınanma ahlaki bir süreci temsil edebilir. Alegori bu yönüyle mecazla ilişkilidir. Bununla birlikte anlam, tek bir benzetmede kalmayıp anlatının bütünü boyunca sürdürülebilir; okuma, görünür olaylarla ima edilen düşünce arasındaki bağı izler.[1]
EDEBÎ İŞLEVLERİ
Alegori, geniş veya karmaşık konuları daha somut bir anlatım içinde ele almaya yardımcı olur. Tartışmalı bir düşünceyi doğrudan bildirmek yerine dolaylı bir kurgu içinde sunmak için de kullanılabilir. Amerikan Şairler Akademisinin örnekleri arasında Samuel Taylor Coleridge'in Yaşlı Gemici'si ve Edgar Allan Poe'nun Perili Saray şiiri bulunur. Bu örnekler, yöntemin yalnızca düzyazıya veya tek bir edebî döneme ait olmadığını gösterir.[1]
GÖRSEL SANATLARLA İLİŞKİSİ
Alegorik temsil resimde de görülür. Sevgi, kıskançlık, görme veya erdem gibi soyut kavramlar insan figürleri aracılığıyla kişileştirilebilir. Londra Ulusal Galerisi, bu figürlerin tanınmasının yoruma yardımcı olduğunu, fakat anlamın her zaman bütünüyle açık hale gelmediğini belirtir. Dolayısıyla alegoriyi çözümlemek, simgeleri adlandırmanın yanında bunların eser içindeki ilişkisini ve bağlamını değerlendirmeyi de gerektirir.[2]