Alessandro Volta (1745–1827), elektrik üzerine deneyleri ve sürekli akım sağlayan ilk pilin geliştirilmesiyle tanınan İtalyan fizikçidir. Como'da doğdu ve uzun süre Pavia Üniversitesinde çalıştı. On sekizinci yüzyılın sonlarında elektrostatik, ölçüm araçları ve gazlar üzerinde yürüttüğü araştırmalar, elektrik biliminin deneysel temellerinin gelişmesine katkı sağladı.[1][2]
ÖĞRETİM VE DENEYSEL ÇALIŞMALAR
Volta, bilimsel çalışmalarına üniversite dışında başladı. 1774'te Como'daki kamu okullarının yönetimini üstlendi; ertesi yıl aynı kentte deneysel fizik öğretmeye başladı. 1778'de Pavia Üniversitesinin deneysel fizik kürsüsüne davet edildi ve 1785'te üniversitenin yöneticiliğine seçildi.[2]
Pavia'daki derslerini halka açık olarak yürüttü. Üniversitenin fizik aygıtları koleksiyonunu genişletti ve Avrupa seyahatlerinde araştırma araçları edindi. Elektroskopların ölçüm amacıyla geliştirilmesi, elektrofor ve yoğunlaştırıcı elektroskop üzerindeki çalışmaları, araştırmalarının önemli bir bölümünü oluşturdu. Gazların özellikleriyle de ilgilenerek ödyometre gibi deneysel araçlar üzerinde çalıştı.[1][2]
VOLTA PİLİ
Luigi Galvani'nin kurbağa bacaklarıyla gerçekleştirdiği deneyler, Volta'yı elektrik üretiminin kaynağını araştırmaya yöneltti. Galvani kasılmayı hayvan dokusuna özgü bir elektrikle açıklarken Volta, farklı metaller ve nemli iletkenlerin bir araya gelmesini inceledi. Deneyleri, hayvan dokusu olmadan da elektrik akımı üretilebildiğini gösteren bir aygıt geliştirmesine yol açtı.[2]
1800'de tanıttığı pil, elektrostatik makinelerin kısa süreli boşalmalarından farklı olarak kesintisiz akım elde edilmesine olanak verdi. Bu özellik, elektrikle ilgili yeni deneylerin yapılabilmesi açısından belirleyiciydi. Volta, 1801'de araştırmalarını Paris'te sundu. 1819'da kamu yaşamından çekildi ve 1827'de Como'da öldü.[1]