Alexander Fleming (1881–1955), bakteriler üzerinde etkili maddeleri araştıran İskoç hekim ve bakteriyologdur. Londra'daki St. Mary's kurumunda yürüttüğü çalışmalarla tanınır. Penisilinin keşfi ve enfeksiyonların tedavisindeki etkisi nedeniyle 1945 Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nü Ernst Boris Chain ve Howard Florey ile paylaştı.[1]
ARAŞTIRMA SÜRECİ
Fleming, 1928'de bir bakteri kültüründe gelişen küfün çevresinde bakterilerin çoğalmadığını gözlemledi. Küfün ürettiği etkin maddeye penisilin adını verdi. Bu gözlem, mikroorganizmalar arasındaki etkileşimin tedavide kullanılabilecek maddeler hakkında bilgi sağlayabildiğini gösterdi. Daha önce lizozim adı verilen, bakterileri parçalayabilen bir maddeyi de araştırmıştı.[1][2]
BİLİM TARİHİNDEKİ YERİ
Keşif ile yaygın kullanılabilir bir ilacın geliştirilmesi aynı aşama değildir. Nobel ödülünün üç araştırmacıya verilmesi, penisilin çalışmalarının ortak katkılarla ilerlediğini yansıtır. Fleming'in laboratuvar gözlemi, bakteriyel enfeksiyonlara karşı ilaç geliştirilmesinde önemli bir başlangıç oluşturdu. Çalışmaları bakteriyoloji, bağışıklık ve kemoterapi konularını kapsadı.[1][2]