Alfabe tarihi, Konuşma seslerini sınırlı sayıda işaretle temsil eden yazı sistemlerinin gelişimini inceler. Alfabeler, her işaretin bütünüyle bir sözcüğü gösterdiği sistemlerden ve çoğunlukla hece temelli yazılardan ayrılır [1]
GELİŞİMİ VE ÖZELLİKLERİ
MÖ ikinci binyılda Doğu Akdeniz’de gelişen Proto-Sinaitik ve erken Kenan yazıları, daha eski Mısır işaretlerinden yararlanarak ünsüz ağırlıklı bir düzen kurdu. Fenike yazısı bu çizgiyi yaygınlaştırdı; Yunanlar bazı işaretleri ünlüler için yeniden işlevlendirdi [1]
ÖNEMİ VE DEĞERLENDİRME
Yunan alfabesinden Latin ve Kiril gelenekleri, Arami yazısından ise İbrani, Arap ve Güney Asya’daki çeşitli sistemler gelişti. Bu tarih tek yönlü bir ilerleme değil, ticaret, din, imparatorluk ve yerel dil gereksinimleriyle gerçekleşen uyarlamalar dizisidir; yazı biçimi ile dil arasında zorunlu bire bir bağ yoktur Alfabe tarihi hakkında doğru değerlendirme, kavramın sınırlarını, tarihsel bağlamını ve uygulama ya da ölçüm koşullarını birlikte dikkate alır. [2]