Alpin kuşak, dağlarda ağaç sınırının üzerinde gelişen ekosistemlerin bulunduğu yükselti bölgesidir. Bazı tanımlarda kalıcı kar ve buz alanlarına kadar uzanır; yerel jeoloji, topoğrafya ve mikroiklim nedeniyle alpin habitatlar ağaç sınırının altında da görülebilir. Kuşağın sınırları ve yükseltisi bütün dağlarda aynı değildir. Örneğin ABD Orman Servisi’nin California’ya ilişkin değerlendirmesi, alpin ekosistemlerin alt sınırının aynı eyalet içinde bile enleme göre değiştiğini bildirir. [1]
İklim ve bitki örtüsü
Yüksek dağ koşulları; kısa büyüme dönemi, soğuk ve rüzgâr gibi etkenlerle ağaç büyümesini ve bitki dağılışını sınırlar. Alpin alanlarda bodur çalılar ve otsu bitkilerin yanı sıra kayalık yamaçlar, döküntü alanları, kar ve buz çevresindeki habitatlar bulunabilir. Bu özellikler her yerde aynı türlerin veya bitki topluluklarının görüleceği anlamına gelmez: tür bileşimi, iklim ve yerel çevre koşullarına göre değişir. Alpin bitkiler, iklim sınırlarına yakın yaşamaları nedeniyle ekolojik araştırmalarda incelenir. [1][2]
Geçişler ve çeşitlilik
Ağaç sınırı, ormanla açık alpin alanı ayıran her zaman keskin bir çizgi değildir; dağ ekosistemleri geçiş kuşakları ve yerel farklılıklar gösterebilir. Alpin bölgeler yalnızca çayırlardan oluşmaz: uçurumlar, kayşat yamaçları, kaya buzulları ve göller de bu ekosistemlerin parçası olabilir. Dolayısıyla “alpin” terimi tek bir yükselti ölçüsünü değil, dağlık ortamlardaki ekolojik koşullar ve habitatlar bütününü anlatır. [1]
Alpin ve alpin-altı bitki türleri, iklim sınırındaki yaşamı ve bitki dağılımındaki değişimleri incelemek bakımından önem taşır. Ancak bir dağdan alınan yükselti veya tür örnekleri başka bir dağ sistemine doğrudan genellenemez; bölgesel veriler kendi coğrafi bağlamında değerlendirilmelidir. [1][2]