Altimetre, bir cismin sabit bir referans düzeyine göre yüksekliğini gösteren ölçü aletidir. Kullanılan yönteme göre farklı türleri vardır. Havacılıkta yaygın olan basınç altimetresi, atmosfer basıncını ölçer ve bu ölçümü yükseklik göstergesine dönüştürür. Radar altimetresi ise uçağın altındaki yüzeye olan uzaklığı belirler. Bu nedenle altimetre değerinin neyi gösterdiği, aletin türüne ve seçilen referansa bağlıdır. [1][2]
Basınç altimetresi
Basınç altimetresi aneroid barometre ilkesinden yararlanır. Dış basınç değiştikçe alet içindeki esnek, kapalı kapsül biçim değiştirir; bağlantılı mekanizma bu hareketi yükseklik birimleriyle işaretlenmiş bir göstergeye aktarır. Genel olarak yükseldikçe atmosfer basıncı azalır. Alet bu ilişkiyi standart atmosfer varsayımına göre yorumladığından, gösterge basınç koşullarından etkilenir. [1][2]
Havacılıkta altimetre ayarı, göstergenin belirli bir basınç referansına göre okunmasını sağlar. NOAA’nın tanımında, yerel ayar uçağın yerdeyken deniz seviyesine göre yüksekliğini göstermeye yönelik basınç değeridir. Basınç ayarı güncellenmediğinde veya atmosfer standart koşullardan saptığında gösterilen değer gerçek irtifadan farklılaşabilir. Sıcaklık ve basınç değişimleri de ölçümün yorumunu etkiler. [1][2]
Referans ve ölçüm sınırları
Deniz seviyesine göre yükseklik, yüzeyden yükseklik ve standart basınca göre basınç yüksekliği farklı ölçüm kavramlarıdır; altimetre okuması bunlardan hangisinin kullanıldığını belirtmeden yorumlanmamalıdır. Hava tahmini ve havacılıkta yerel basınç ayarı bu nedenle önem taşır. Basınç altimetresi yüzeye uzaklığı doğrudan ölçmez; bu iş için kullanılan radar altimetresi farklı bir ölçüm yöntemi uygular. Dağcılık ve diğer alanlardaki altimetreler de farklı referans veya yöntemlerden yararlanabilir. [1][2]