Amalgam, cıva içeren bir alaşımdır; bu terim tek bir sabit formülü değil, farklı metallerle oluşan malzeme türlerini kapsar. Bileşim ve kullanım amacı, amalgamın özelliklerini belirler. CAMEO, amalgamların altın, gümüş, kalay, bakır veya kurşun gibi metallerle oluşabileceğini ve metal arıtma ile kaplamada ara ürün olarak kullanılabildiğini belirtir. [1]
Metal işlemedeki kullanımları
Kaplama yöntemlerinden birinde amalgam yüzeye uygulanır, ardından ısıtılarak cıva buharlaştırılır; geride diğer metalden bir tabaka kalır. CAMEO bu yöntemin yaldızlama ve gümüş kaplama gibi uygulamalarla ilişkili olduğunu kaydeder. Bu işlem, cıvanın ısıtılmasını içerdiğinden, tarihsel kullanımını günümüz güvenli çalışma uygulamalarıyla karıştırmamak gerekir. [1]
Diş amalgamı
Diş amalgamı, genel amalgam sınıfının ayrı bir kullanım türüdür. Amerikan Diş Hekimleri Birliğine göre sıvı elementel cıva, çoğunlukla gümüş, kalay ve bakırdan oluşan alaşım tozuyla karıştırılır. Karışım başlangıçta biçimlendirilebilir, sertleşme sürecinin ardından dolgu malzemesi hâline gelir. Alaşım bileşimi değişebildiği için diş amalgamlarının özellikleri de aynı değildir. [2]
Cıvanın varlığı, amalgamların işlenmesi ve atıklarının yönetilmesi bakımından çevresel kaygılara yol açmıştır. ADA, diş hekimliği kaynaklı amalgam atığının çevreye ulaşmasını sınırlamaya yönelik uygulamalara değinir. Bu nedenle “amalgam” sözcüğü, metalurjideki çeşitli cıvalı alaşımları ve diş hekimliğinde kullanılan özel karışımı birbirinden ayırarak ele almayı gerektirir. [2]