Anız, hasattan sonra tarlada kalan sap, kök ve benzeri bitki artıklarını ifade eder. Artıkların türü ve miktarı, yetiştirilen ürüne ve hasat yöntemine göre değişir. Tarlada bırakılan bitki örtüsü, uygun yönetildiğinde toprağı örter; bu örtü yağmur suyunun toprağa girişini destekleyebilir, buharlaşmayı azaltabilir ve yüzeyin su ile rüzgâr tarafından aşındırılmasına karşı korumaya katkıda bulunabilir. Anızın tarlada bırakılması, parçalanması veya toprağa karıştırılması gibi yöntemler arazi ve üretim koşullarına bağlı olarak uygulanır. [1][2]
Tarımsal işlevi ve yönetimi
Bitki artıkları toprağa organik madde kazandıran kaynaklardan biridir. Ayrışma sürecinde toprağın fiziksel, kimyasal ve biyolojik özelliklerine katkıda bulunabilirler. Yüzey örtüsünü koruyacak biçimde yönetilmeleri, toprağın nemini ve verimliliğini destekleme, erozyon riskini sınırlama amaçlarına hizmet eder. Her tarlada aynı yöntemin uygun olduğu söylenemez: ürün, iklim, arazi yapısı ve sonraki ekim planı dikkate alınmalıdır. Bakanlık kılavuzu, artıkları yakmak yerine parçalayan ekipman kullanımını önerir. [1][2]
Anız yakılması
Anız yakılması, hasat artıklarını hızlıca ortadan kaldırsa da toprak neminde ve yapısında olumsuz değişikliklere, topraktaki canlıların azalmasına ve erozyonla madde kaybına yol açabilir. Yakma sonucu ortaya çıkan duman ve gazlar hava kalitesini de etkiler. Yüzey örtüsü ortadan kalktığında çıplak toprak, su ve rüzgâr aşındırmasına daha açık hale gelir. Yangının kontrol dışına çıkarak komşu tarlalara veya doğal alanlara yayılması da ayrı bir risktir. Bu nedenle anız yalnızca temizlenecek bir artık olarak değil, toprağın korunması ve tarla yönetimi açısından değerlendirilmesi gereken bitkisel materyal olarak ele alınır. [1][2]