Analog veri, bilginin sürekli değerler alabilen bir sinyalle temsil edildiği veri biçimidir. Sinyalin değeri, ayrık sembollerle sınırlı bir küme yerine bir aralık içinde değişebilir. Bu gösterim matematiksel olarak bir fonksiyonla anlatılır; bağımsız değişken, incelenen olaya göre zaman veya uzaydaki konum olabilir.[1]
ZAMAN VE KONUM
Konuşma sesi, havada yayılan basınç değişimleriyle taşınır. Belirli bir noktadaki kayıt, bu basıncın zaman içindeki değişimini gösterir. Durağan bir görüntünün analog temsilinde ise bilgi konuma bağlıdır. Siyah beyaz görüntüde farklı noktaların optik özellikleri değişir; böylece sinyal iki uzamsal değişkenle ifade edilebilir.[1]
SAYISAL GÖSTERİME DÖNÜŞÜM
Analog sayısal dönüştürücü, analog sinyalden örnekler alır ve her örneğe sayısal bir değer atar. Örnekleme zaman noktalarını, nicemleme ise değerlerin temsil edileceği seviyeleri belirler. Elde edilen sayısal gösterim işlenebilir, iletilebilir veya saklanabilir; bu dönüşüm ölçüm ve kontrol sistemlerinde kullanılan temel işlemlerden biridir.[2]
ÖLÇÜMÜN SINIRLARI
Analog değerlerin sürekli olması, gerçek bir ölçümün sınırsız doğruluk taşıdığı anlamına gelmez. Dönüştürücüye ulaşan sinyal; gürültü, kazanç hatası, sıfır kayması ve sıcaklık değişimlerinden etkilenebilir. Sayısal çıktının bit sayısı da tek başına toplam ölçüm doğruluğunu belirlemez; sinyalin geçtiği devrelerin özellikleri ve çalışma ortamı birlikte değerlendirilir.[3]