Anarko-sendikalizm, işçi sendikalarını hem gündelik mücadele aracı hem de devletsiz toplumun gelecekteki örgütsel temeli olarak gören siyasal akımdır. [1]
TEMEL ÖZELLİKLER
Doğrudan eylem, genel grev, taban demokrasisi ve işçi öz yönetimini savunur; merkezi parti ve devlet iktidarı yerine federatif üretici birliklerini öne çıkarır. Kavramın kapsamı, alanın yerleşik terminolojisi ve doğrulanabilir bulguları çerçevesinde değerlendirilir. Benzer terimlerle arasındaki farklar kullanım bağlamına göre belirtilir; tarihsel bilgi ile güncel uygulama birbirine karıştırılmaz. Konunun etkileri yalnız tanımla sınırlı değildir: yöntem, kurum, çevre ve toplumsal sonuçlar birlikte ele alındığında maddenin hangi koşullarda geçerli olduğu daha açık görülür. Ölçüm ya da sınıflandırma varsa kullanılan ölçek açıklanır; istisnalar ve bölgesel farklılıklar genellemeden ayrı tutulur. Böylece okur hem temel tanımı hem de uygulamadaki sınırları aynı çerçevede değerlendirebilir. [1][2]