Anlambilim, sözcüklerin ve daha büyük dilsel ifadelerin anlamını inceleyen araştırma alanıdır. Dilbilimde, konuşucuların ifadeleri anlamlandırırken kullandıkları bilgiyi ve bu bilginin düzenini açıklamaya çalışır. Anlamın nasıl kurulduğu, farklı ifadeler arasındaki ilişkiler ve bir ifadenin birden fazla yoruma açık olması temel inceleme konularındandır. Alanın felsefe, psikoloji ve sosyolojiyle bağlantıları vardır.[1]
ANLAM İLİŞKİLERİ
Eş anlamlılık, karşıt anlamlılık, çok anlamlılık ve aktarmalı kullanım sözcük düzeyindeki başlıca konular arasındadır. Cümle düzeyinde ise sözcüklerin nasıl bir araya geldiği ve dizilişin yorumu nasıl etkilediği araştırılır. Anlam, yalnız sözlükteki açıklamaların yan yana getirilmesiyle çözümlenmez; ifadelerin kurduğu ilişkiler de önem taşır.[1]
BAĞLAMLA İLİŞKİSİ
Dar anlamda anlambilim, dilsel ifadelerin anlamını kullanım bağlamından ayırarak incelemeye yönelir. Edimbilim ise konuşucunun amacı, bağlam ve kullanım uzlaşımlarının yorum üzerindeki etkisine odaklanır. Bu ayrım, aynı sözlerin farklı durumlarda neden farklı iletiler taşıyabildiğini araştırmayı sağlar. İki alanın sınırları, kullanılan kuramsal yaklaşıma göre farklı biçimlerde çizilebilir.[2]