Antoine Lavoisier (1743–1794), hassas ölçümlere dayanan çalışmalarıyla modern kimyanın gelişiminde rol oynayan Fransız kimyacıdır. Paris'te doğdu ve hukuk eğitimi aldı; ancak doğa bilimlerine yöneldi. 1768'de Fransız Bilimler Akademisine seçildi. Devletin barut üretimiyle ilgili görevi, Paris Arsenalinde donanımlı bir laboratuvarda çalışma olanağı sağladı. Eşi ve bilimsel çalışma ortağı Marie-Anne Paulze Lavoisier, araştırma ve bilimsel çizim çalışmalarına katkıda bulundu.[1]
YANMA VE KÜTLE ÖLÇÜMLERİ
Lavoisier, yanma sırasında maddeden flojiston adlı bir ilkenin ayrıldığı düşüncesine karşı oksijenle birleşmeye dayalı bir açıklama geliştirdi. Metallerin yakıldıklarında ağırlaşmasını, havadaki oksijenin metale katılmasıyla ilişkilendirdi. Tepkimelerde gazları da hesaba katan dikkatli tartımlar, kütlenin korunması ilkesinin kimyasal çözümlemelerde kullanılmasını güçlendirdi. Suyun basit bir element değil, hidrojen ve oksijenden oluşan bir bileşik olduğunu gösteren araştırmalara da katıldı.[1]
1789'da yayımladığı Traité Élémentaire de Chimie, yeni kimyanın yöntem ve kavramlarını sistemli biçimde sundu. Elementi kimyasal çözümlemeyle daha basit maddelere ayrılamayan madde olarak ele aldı. Vergi toplama örgütü Ferme Générale'deki görevi nedeniyle Fransız Devrimi sırasında yargılandı ve 1794'te giyotinle idam edildi.[1]