Anubis, Eski Mısır inancında mumyalama, mezarlar ve ölülerin korunmasıyla ilişkilendirilen tanrıdır. Çakal ya da köpek biçiminde veya insan gövdeli, çakal başlı bir figür olarak betimlenir. Tasvirleri tabutlarda, mezar duvarlarında, papirüslerde ve küçük koruyucu nesnelerde görülür. Mısırlıların ölümden sonraki yaşam anlayışında bedenin korunması önemli olduğundan, mumyalamayı gözeten Anubis cenaze uygulamalarında merkezi bir yere sahipti.[1][2]
CENAZE İNANÇLARINDAKİ ROLÜ
Bazı anlatılarda Osiris'in mumyalanmasına ve yeniden yaşama dönmesine yardım eder. Bu mitolojik görev, insan ölüleri için yapılan törenlere de örnek oluşturur. Mumyalama işlemini yürüten rahiplerin Anubis'i temsil eden maskeler kullanması, tanrının koruyucu işlevini törende görünür kılan uygulamalardandır. Tabut üzerindeki betimleri ve ölüye takılan muskalar da aynı koruma beklentisiyle ilişkilidir.[1][2]
Anubis, “Ağzın Açılması” törenlerinde ve ölünün öte dünyada yargılanmasını gösteren sahnelerde yer alır. Kalbin Maat'ın doğruluk ve adalet simgesiyle tartıldığı tasvirlerde terazinin işleyişini gözetebilir. Böylece yalnız bedenin hazırlanmasıyla değil, cenaze töreninden öte dünyadaki değerlendirmeye uzanan yolculukla da bağlantılıdır. Bu görevler, Eski Mısır'ın ölüm ve yeniden yaşam inançlarının parçalarıdır.[2]