Arıcılık, arı kolonilerinin bal, balmumu ve diğer ürünler ile bitkilerin tozlaşmasına yönelik hizmetler elde etmek amacıyla yetiştirilmesi ve yönetilmesidir. Yabani yuvalardan ürün toplama uygulamalarından, kolonilerin kovanlarda düzenli olarak bakımına dayanan yöntemlere doğru gelişmiştir. Üretim faaliyetleri bal hasadıyla sınırlı değildir; ana arı ve yeni kolonilerin yetiştirilmesi de arıcılığın uzmanlık alanları arasındadır.[1]
KOLONİ VE YÖNETİM
Bal arısı kolonisinde genellikle bir ana arı, çok sayıda işçi arı ve mevsime göre değişen sayıda erkek arı bulunur. Ana arı yumurtlar; işçiler petek gözlerinin temizlenmesi, yavruların beslenmesi, kovanın korunması ve besin toplanması gibi görevleri yürütür. Koloninin protein kaynağı polen, başlıca karbonhidrat kaynağı ise nektardan üretilen baldır.[1][2]
Koloninin büyümesi, çevredeki çiçeklenme ve besin olanaklarıyla bağlantılıdır. Oğul verme sırasında ana arı ile işçilerin bir bölümü yuvadan ayrılarak yeni bir koloni oluşturur. Arıcılıkta bu doğal döngünün ve kışlık besin gereksiniminin anlaşılması önemlidir. Koloninin yaşaması tek tek bireylerin etkinliğinden çok, aralarındaki işbölümüne dayanır. Bu nedenle başarılı yetiştiricilik, arıların biyolojisi ve mevsimsel davranışları hakkında bilgi gerektirir.[1][2]