Areopagitica, İngiliz şair John Milton’ın 1644’te İngiltere Parlamentosuna hitaben yayımladığı ve basılı eserlerin yayımdan önce ruhsatlandırılmasına karşı çıktığı düzyazı söylevdir. Tam başlığı, ruhsatsız basım özgürlüğü üzerine bir konuşma olduğunu belirtir. Metin, ifade ve basın özgürlüğü tarihinin etkili savunularından biri olarak kabul edilmekle birlikte modern anlamda sınırsız hoşgörü talep etmez.[1][2]
TARİHSEL BAĞLAM
Milton, parlamentonun kitapların basılmadan önce onaylanmasını öngören düzenine karşı görüşlerini doğrudan yasama organına yöneltir. Sansürün yalnız hatalı fikirleri değil, bilgi ve düşüncenin canlılığını da zedelediğini savunur. Antikçağ, din tarihi ve İngiliz siyasal yaşamından örnekler kullanarak okurun doğru ile yanlışı karşılaştırma yetisinin serbest tartışmayla güçleneceğini ileri sürer.[1]
DÜŞÜNSEL ETKİ
Areopagitica, hakları sistematik biçimde tanımlayan çağdaş bir hukuk metni değildir; Milton bazı dinsel görüşleri savunduğu hoşgörünün dışında bırakmıştır. Buna rağmen eser, ön denetimin eleştirisi ve gerçeğin açık tartışma yoluyla aranması düşüncesi nedeniyle sonraki ifade özgürlüğü tartışmalarında temel bir başvuru olmuştur. Oxford’un özgür konuşma tarihi incelemesi, metni devlet yetkisini sınırlamaya yönelik erken ve kapsamlı savunulardan biri olarak değerlendirir.[2]