Arkeometri, arkeolojik buluntuların ve bağlamların incelenmesinde fiziksel ve biyolojik bilimlerden yararlanan disiplinler arası araştırma alanıdır. “Arkeolojik bilim” terimi de benzer araştırmaları kapsar; adlandırma ve alan sınırları araştırma geleneklerine göre değişebilir. Archaeometry dergisinin kapsamı tarihleme, eser incelemesi, uzaktan algılama, koruma bilimi, çevresel geçmiş ve biyolojik antropoloji gibi konuları içerir [1]. Cambridge Üniversitesi de arkeolojik bilimi, biyoloji ve fizik gibi farklı alanlardan gelen araştırmacıların arkeolojik sorular üzerinde çalıştığı geniş bir araştırma alanı olarak tanımlar [2].
Yöntemler ve malzemeler
Araştırma sorusuna bağlı olarak radyokarbon ya da lüminesans tarihleme, kimyasal ve izotop analizleri, mikroskopi, jeofizik ölçümler ve uzaktan algılama kullanılabilir [1]. İncelenen örnekler arasında taş, seramik, cam, metal, kemik ve pigment bulunabilir. Yöntem seçimi, malzemenin türüne, korunma durumuna ve analizden beklenen bilgiye bağlıdır. Bazı yöntemler nesneye müdahale etmeden uygulanabilirken bazı analizler örnek alınmasını gerektirebilir; uygun yöntem, çalışmanın tasarımı içinde belirlenir.
Arkeolojik yorumdaki yeri
Malzeme bileşimi ve izotop özellikleri, ham madde kaynaklarını veya nesnelerin olası üretim ve dolaşım ilişkilerini araştırmaya yardımcı olabilir. Tarihleme teknikleri, buluntuları kronolojik bir çerçeveye yerleştirmek için kullanılır; çevresel ve biyolojik analizler geçmiş yaşam koşulları hakkında kanıt sağlayabilir [1]. Ancak laboratuvar ölçümleri tek başına bir nesnenin toplumsal anlamını açıklamaz. Sonuçlar, buluntunun arkeolojik bağlamı, kazı kayıtları ve diğer kanıtlarla birlikte yorumlanmalıdır. Bu çalışma biçimi arkeologların yanı sıra doğa bilimcileri ve koruma uzmanlarını da kapsayabilir [1][2].