Ayırıcı tanı, benzer belirti ve bulgulara yol açabilen hastalıkları sistemli biçimde karşılaştırarak olası nedenleri daraltma sürecidir. Aynı terim, değerlendirmede dikkate alınan hastalıklar listesini de ifade eder. Listede bir hastalığın bulunması, kişide o hastalığın kesin olarak saptandığı anlamına gelmez; tanı sürecinde incelenen bir olasılığı gösterir.[1]
BİLGİ TOPLAMA
Değerlendirme, belirtilerin başlangıcı, süresi ve değişimi hakkında bilgi toplanmasıyla başlar. Önceki hastalıklar, aile öyküsü, kullanılan ilaç ve takviyeler ile günlük yaşam koşulları dikkate alınır. Fizik muayene bu bilgileri tamamlar. Böylece aynı yakınmayı açıklayabilecek çok sayıdaki durum, kişinin özellikleriyle bağlantılı bir çerçeve içinde ele alınır.[1]
OLASILIKLARIN DARALTILMASI
Oluşturulan liste, hangi laboratuvar testlerinin, görüntüleme yöntemlerinin veya başka değerlendirmelerin gerekli olabileceğine yol gösterir. Önemli ve acil tedavi gerektirebilecek olasılıklar öncelikli incelenebilir. Yeni bulgular geldikçe bazı nedenler daha olası hale gelirken bazıları dışlanır. Sürecin uzunluğu, belirtilerin özgüllüğüne ve elde edilen bilgilerin yeterliliğine göre değişebilir.[1]
TEST SONUÇLARININ SINIRLARI
Laboratuvar sonucu tek başına kişinin sağlık durumunun bütününü göstermez. Referans aralığının dışında bir değer her zaman hastalık anlamına gelmediği gibi, aralık içindeki bir değer de bütün hastalıkları dışlamaz. Sonuçlar tıbbi öykü, muayene ve diğer incelemelerle birleştirilir. Ayırıcı tanı, bu nedenle yalnızca test isimlerinden oluşan değişmez bir liste değildir.[1][2]
