Bahçe, bitkilerin yetiştirildiği veya sergilendiği, kullanım amacı ve düzeni değişebilen bir alandır. Gıda üretimi, süsleme, dinlenme, yaban hayatını destekleme ya da bitkiler üzerine çalışma gibi amaçlara hizmet edebilir. Bahçeler ölçek, bitki seçimi ve tasarım bakımından çeşitlilik gösterir; tarih boyunca farklı toplumların ihtiyaç ve kültürleriyle biçimlenmiştir. [1]
Türler ve işlevler
Sebze ve meyve yetiştirilen bahçeler gıda sağlamaya, süs bahçeleri görsel düzenlemeye, bazı bahçeler ise belirli bitkilerin korunmasına veya incelenmesine yönelir. Botanik bahçesi, bu geniş bahçe çeşitliliğinin özel bir türüdür: Botanic Gardens Conservation International, onu bilimsel araştırma, koruma, sergileme ve eğitim amacıyla belgelenmiş canlı bitki koleksiyonları bulunduran bir kurum olarak tanımlar. Bu nedenle her park ya da halka açık yeşil alan botanik bahçesi sayılmaz. Botanik bahçelerinin koleksiyonları, araştırma ve bitki koruma çalışmalarında da kullanılabilir. [2]
Tasarım ve tarih
Bahçe tasarımında bitkilerin yanı sıra alanın biçimi, su, yapılar ve çevreyle kurulan ilişki de rol oynayabilir. Düzenli geometrik planlar veya daha doğal görünümü öne çıkaran yerleşimler, farklı tasarım yaklaşımlarına örnektir. Bahçeler yalnızca süsleme alanları değildir: Oxford University Press’in bahçe tarihi üzerine çalışması, bahçelerin tarımsal kaynak geliştirme, yaban hayatına alan sağlama, dinlenme ve kültürel esin gibi çeşitli işlevlerini ele alır. Tarih boyunca bahçe biçimleri bölgesel gelenekler ve toplumsal değişimlerle birlikte farklılaşmıştır. Bilimsel temelli botanik bahçeleri ise BGCI’nin aktardığı tarihçede, özellikle 16. ve 17. yüzyıllardaki İtalyan tıp bitkisi bahçeleriyle kurumsallaşmıştır. [1][2]