Balkon, bir yapının dış cephesine bitişik ya da cephe düzleminden dışarı taşan, üzerinde durulabilen platform veya açıklıktır. Çoğunlukla korkuluk ya da parapetle korunur. İspanya Kültür Bakanlığının kültürel miras sözlüğü, balkonun dış cepheye ekli olabileceğini veya cepheden çıkıntı yapabileceğini; ahşap ya da yığma malzemeyle ve farklı taşıyıcı düzenlerle yapılabildiğini belirtir. [1] Balkonun biçimi, taşıyıcı sistemi ve malzemesi yapıya ve yapım tekniğine göre değişir.
Yapısal biçimler
Balkon döşemesi duvardan konsol olarak çıkabilir; kiriş, konsol veya başka taşıyıcılarla desteklenebilir. Sözlükte cephe boyunca uzanan balkonlar ile kürsü benzeri çıkmalı biçimler gibi türler de sıralanır. [1] Bu çeşitlilik, balkonun yalnızca tek bir yapım yöntemiyle tanımlanamayacağını gösterir.
Balkonu teras veya sundurmayla her durumda aynı saymak uygun değildir. St. Louis kentinin mimari koruma sözlüğü balkonu, binanın cephesinden konsol biçiminde taşan, korkulukla çevrili ve kimi zaman konsollarla desteklenen platform olarak tanımlar. [2] Teraslar ise farklı konum ve ölçülerde olabilir; sundurma genellikle örtülü bir dış mekândır. Gerçek yapıdaki adlandırma, tasarıma ve kullanılan terminolojiye bağlı olarak değişebilir.
Mimari ve kültürel bağlam
Balkon, iç mekândan dışarı çıkış sağlayarak yapının cepheyle ve açık havayla ilişkisini kurar. Korkuluk, döşeme kenarı ve taşıyıcıların görünümü cephe düzeninin parçası olabilir. Tarihî yapılarda malzeme ve bezeme, yapım teknikleri ile tasarım tercihleri hakkında ipucu verir; ancak tek başına yapının tarihini kesin olarak belirlemez.
Balkonun anlamı mimari işlevle sınırlı kalmayabilir. İspanya Kültür Bakanlığı sözlüğü, edebî anlatılarda ve tarihî törenlerde simgesel bir öğe olarak kullanılabildiğini de kaydeder. [1] Bu simgesel rol, fiziksel biçiminden ayrı bir kültürel kullanımdır; her balkonun bu anlamı taşıdığı sonucunu vermez.