Batı mazısı (Thuja occidentalis), servigiller (Cupressaceae) familyasından, Kuzey Amerika’nın doğusunda ve Kanada’nın güney ve doğu kesimlerinde doğal olarak yetişen, her dem yeşil bir iğne yapraklı ağaçtır. Kuzey beyaz sediri ve arborvitae adlarıyla da anılır; ancak gerçek sedirlerle aynı cinste değildir. Kew’in bitki veri tabanı bu bilimsel adı kabul edilen takson olarak kaydeder. Tür, doğal yayılışının dışında da süs ağacı olarak yetiştirilmiştir. [1][2]
Görünüşü ve yetişme ortamı
Yaprakları pul biçimindedir ve yassı sürgünler üzerinde dizilir. Küçük kozalakları olgunlaştığında kahverengiye döner. Ağaç, bataklık ve akarsu kıyıları gibi nemli alanların yanı sıra bazı yüksek ve daha kuru bölgelerde de görülebilir. Orman Servisi verilerine göre çok kuru ya da aşırı ıslak alanlarda gelişimi sınırlanabilir; serin, nemli, besince zengin topraklarda sık rastlanır. [2][3]
Ekolojik ve ekonomik önemi
Batı mazısı doğal yayılışında tek başına veya başka ağaçlarla birlikte orman oluşturur. Yoğun dalları yaban hayvanlarına örtü ve barınak sağlayabilir; yaprakları geyiklerce özellikle kışın tüketilir. Odunu çürümeye ve termitlere dayanıklıdır; bu nedenle toprak veya suyla temas eden ürünlerde değerlendirilmiştir. Ayrıca parklarda, bahçelerde, çit ve perde bitkisi olarak yaygın biçimde dikilir. Türün doğal alanlarında genç ağaçların gelişimi, yetişme koşulları ve otçul baskısı gibi etkenlerden etkilenebilir. Türün tarihî kullanımlarına dair kayıtlar bulunması, bitkiyi tıbbi tedavi olarak nitelendirmek için yeterli değildir; burada anlatılan kullanım alanları başlıca ormancılık ve peyzaj uygulamalarıdır. [2][3]