Bauhaus, 1919'da Walter Gropius tarafından Almanya'nın Weimar kentinde kurulan sanat, tasarım ve mimarlık okuludur. Güzel sanatlarla zanaat eğitimini ortak bir üretim anlayışında buluşturmayı amaçladı. Zamanla endüstriyel üretime uygun tasarım ve modern mimarlık araştırmalarıyla ilişkilendirilen bir eğitim geleneğine dönüştü.[1]
EĞİTİM ANLAYIŞI
Öğrenciler başlangıç aşamasında malzeme, renk ve biçim ilişkilerini inceleyen hazırlık dersleri alıyordu. Ardından dokuma, metal işleme, mobilya, tipografi ve duvar resmi gibi atölyelerde uzmanlaşıyorlardı. Uygulamalı üretim, kuramsal öğrenmeyle birlikte yürütülüyordu.[1]
Paul Klee, Wassily Kandinsky ve Josef Albers gibi sanatçılar okulda ders verdi. Atölyelerin çalışmaları yalnızca yapı tasarımına değil, gündelik kullanım eşyalarına ve görsel iletişime de uzandı. 1923 sonrasında seri üretime uygun modeller geliştirme düşüncesi daha belirgin hâle geldi.[1]
TARİHSEL DÖNEMLER
- 1919–1925: Weimar dönemi.
- 1925–1932: Dessau dönemi.
- 1932–1933: Berlin dönemi.[2]
Dessau'daki okul binası Gropius tarafından tasarlandı ve 1926'da açıldı. Mimarlık bölümü ise 1927'de kuruldu; dolayısıyla mimarlığın okulun ideallerindeki merkezi yeri ile bağımsız bölümün kuruluş tarihi farklıdır.[2]
KAPANIŞI VE ETKİSİ
Gropius'tan sonra Hannes Meyer ve Ludwig Mies van der Rohe yöneticilik yaptı. Okul, Nazi baskısı altında 1933'te kapandı. Öğretmen ve öğrencilerinin farklı ülkelere dağılması, eğitim ve tasarım yaklaşımlarının uluslararası yayılımını sürdürdü. Bauhaus bu nedenle hem belirli bir tarihsel kurumun hem de daha geniş bir tasarım mirasının adıdır.[1][2]