Benjamin Harrison (1833–1901), Amerika Birleşik Devletleri'nin 1889–1893 arasında görev yapan yirmi üçüncü başkanıdır. Ohio'da doğdu, Miami Üniversitesinde öğrenim gördü ve Cincinnati'de hukuk çalıştı. Indianapolis'e taşındıktan sonra avukatlık yaptı ve Cumhuriyetçi Parti içinde etkinlik gösterdi. İç Savaş'ta gönüllü piyade birliğinde albay olarak görev aldı. 1880'lerde Senatoda Indiana'yı temsil etti; 1888'de partisinin başkan adayı seçildi.[1]
BAŞKANLIK POLİTİKALARI
Seçim kampanyasında Indianapolis'teki evine gelen heyetlere yaptığı konuşmalarla tanındı. Grover Cleveland'dan daha az halkoyu almasına rağmen seçici kurul çoğunluğunu kazandı. Yönetimi sırasında 1889'da Washington'da ilk Panamerikan Kongresi toplandı. Donanmanın geliştirilmesi, altyapı yatırımları ve deniz taşımacılığına destek için federal harcamalar artırıldı.[1]
Harrison, ticareti tekeller ve rekabeti sınırlayan düzenlemelere karşı korumayı amaçlayan Sherman Antitröst Yasası'nı imzaladı. Gümrük tarifeleri ise döneminin başlıca siyasal anlaşmazlıklarından biri oldu. Daha yüksek tarifeler içeren düzenlemeye karşılıklılık hükümleri eklenmesini destekledi; ham şeker ithalatında vergi kaldırılırken yerli üreticilere destek verildi. Hawaii'nin ilhakına ilişkin anlaşmayı Senatoya sundu, ancak halefi Cleveland bu girişimi geri çekti. 1892 seçiminde Cleveland'a yenilmesinin ardından Indianapolis'e döndü; kamu yaşamının son yıllarını burada geçirdi.[1]