Beringia, Pleistosen’de Asya ile Kuzey Amerika arasında uzanan kara ve deniz bölgesine verilen addır. Dar anlamda, deniz seviyesinin düşmesiyle Bering Boğazı çevresinde ortaya çıkan kara köprüsünü; geniş anlamda ise Sibirya’nın doğusu ile Alaska ve çevresindeki geniş alanı kapsar. Buzul dönemlerinde suyun büyük miktarının buz tabakalarında tutulması deniz seviyesini düşürmüş, bugün deniz altında olan bazı alanları karaya dönüştürmüştür. ABD Ulusal Parklar Servisi, Beringia’nın geniş bölgesini batıda Rusya’daki Lena Nehri’nden doğuda Kanada’daki Mackenzie Nehri’ne uzanan bir alan olarak tanımlar. [1]
Coğrafya ve iklim
Son Buzul Maksimumu sırasında Bering kara köprüsü, dar bir geçitten çok tundralı geniş bir kara parçasıydı. Deniz seviyesindeki düşüş Asya ve Kuzey Amerika arasında bağlantı kurarken, soğuk ve kurak dönemlerin iklimi bölgenin canlı topluluklarını şekillendirdi. NPS’ye göre bitki ve hayvanların kıtalar arasında yayılmasına imkân veren bu ortamda mamut, misk öküzü ve at gibi hayvanlar da yaşadı. Bering Land Bridge Ulusal Koruma Alanı, Alaska’nın Seward Yarımadası’nda bu eski bölgeden kalan kesimleri ve tundra manzaralarını korur. [1][2]
İnsan ve canlıların hareketi
Beringia, insanların ve diğer canlıların Asya ile Amerika arasındaki hareketlerini incelemek için önemli bir coğrafi çerçevedir. NPS, Amerika’ya ulaşan ilk insan topluluklarının kara köprüsü ortaya çıktığında bu bölgeye geçtiğini; genetik araştırmaların ise Beringia’da uzun süreli yalıtılmışlık olasılığına işaret ettiğini aktarır. Bu çerçeve, bütün insan hareketlerinin tek bir tarihte ya da yalnızca tek bir güzergâhta gerçekleştiğini kanıtlamaz. İklim ısındıkça deniz seviyesi yükselmiş ve kara köprüsü sular altında kalmıştır. Bugün Alaska ile Rusya arasındaki Bering Boğazı, Bering Denizi’ni Arktik Okyanusu’na bağlayan deniz geçididir. [1][2]