Beyin göçü, eğitimli ve uzmanlaşmış kişilerin göç etmesi sonucunda ayrıldıkları ülke veya bölgede bilgi ve beceri birikiminin azalmasını ifade eder. Kavram, özellikle belirli mesleklerde ve ekonomik sektörlerde yetişmiş insan gücünün kaybına odaklanır. Uluslararası göçle ilişkilendirilmekle birlikte bir ülkenin bölgeleri arasındaki nitelikli işgücü hareketleri için de kullanılabilir.[1]
NEDENLERİ VE ETKİLERİ
İşsizlik, eğitim ile işgücü talebi arasındaki uyumsuzluk ve ülkeler arasındaki ekonomik farklar, nitelikli çalışanların göçünü etkileyebilir. Göç alan ülkelerdeki çalışan ihtiyacı da bu hareketi yönlendirir. Yetişmiş çalışanların ayrılması, kaynak ülkelerde yenilik, üretim ve ekonomik çeşitlenme için gereken insan gücünü azaltabilir. Etkinin değerlendirilmesinde toplam göçmen sayısı kadar göç edenlerin meslekleri ve becerileri de önem taşır.[2]
İLİŞKİLİ KAVRAMLAR
Aynı hareket, kişilerin bilgi ve deneyiminden yararlanan ülke açısından beyin kazanımı olarak adlandırılabilir. Bununla birlikte göç edenlerin eğitimlerine uygun işlerde çalışması kendiliğinden gerçekleşmez. Eğitim düzeyinin yapılan işin gerektirdiği düzeyin üzerinde kalması, becerilerin yeterince kullanılamadığı bir durum oluşturur. Göç araştırmalarında bu olgu, beyin israfı kavramıyla ilişkilendirilir. Böylece nitelikli göçün yönü ile göçmenin becerilerini kullanabilmesi ayrı meseleler olarak ele alınır.[1]
DİASPORA VE GERİ DÖNÜŞ
Göçmenlerin para transferleri, yatırımları ve bilgi paylaşımı kaynak ülkeyle ekonomik ve mesleki bağların sürmesini sağlayabilir. Geri dönüş ve yeniden istihdama katılma da bu ilişkilerin bir parçasıdır. OECD, göç veren ülkelerde meslek ve eğitim verilerinin izlenmesini, diaspora bağlantılarının geliştirilmesini ve geri dönenlerin işgücü piyasasına katılımının desteklenmesini ele alır. Bu bağlantıların sonuçları, yerel işgücü ihtiyacıyla birlikte değerlendirilir.[2]