Bilgi gediği, kamusal bilgi miktarı arttığında toplumun bütün kesimlerinin bundan aynı hızda yararlanmadığını açıklayan iletişim yaklaşımıdır. Tichenor, Donohue ve Olien'in 1970'te geliştirdiği varsayıma göre, sosyoekonomik kaynakları yüksek gruplar yeni bilgiyi daha hızlı edindiğinde gruplar arasındaki bilgi farkı daralmak yerine büyüyebilir.[1]
OLUŞUM SÜRECİ
Yaklaşım yalnızca eğitim düzeyleri arasındaki sabit bir farkı anlatmaz. Ön bilgi, medya kullanma becerisi, konuyla ilgilenme, güvenilir kaynaklara erişim ve bilgiyi tartışabilecek sosyal çevre, edinme hızını etkiler. Bu nedenle aynı haber veya sağlık kampanyası farklı topluluklarda farklı öğrenme sonuçları doğurabilir. Bilginin ne kadar sunulduğu kadar, kime ve hangi biçimde ulaştığı da önemlidir.[1]
ARAŞTIRMA VE UYGULAMA
Viyana Üniversitesi'ndeki inceleme, seçme, algılama ve etki aşamalarının bilgi gediğini birlikte biçimlendirdiğini belirtir.[2] Araştırmacılar grupları tek bir anda karşılaştırmak yerine, bilgi artışının zaman içindeki hızını ölçer. Kamusal iletişimde sade dil, erişilebilir kanallar, yerel aracılar ve geri bildirim olanakları kullanmak, bilgiye ulaşma ve onu değerlendirme engellerini azaltabilir.