Biyoteknoloji, belirli ürünleri veya üretim süreçlerini oluşturmak ya da değiştirmek amacıyla canlılardan, biyolojik sistemlerden veya bunların türevlerinden yararlanan teknolojik uygulamaların genel adıdır. Kapsamı yalnızca genetik mühendisliğiyle sınırlı değildir. Geleneksel mayalanma işlemleri ile bitki ve hayvan ıslahı da bu geniş tanımın içinde yer alır.[1]
GELENEKSEL YÖNTEMLER
Ekmek, peynir ve bira üretimindeki mayalanma süreçleri biyoteknolojinin geleneksel örnekleridir. Tarımda ise istenen özellikleri taşıyan bitkilerin seçilmesi ve melezlenmesi, daha yüksek verimli çeşitler elde etmek için kullanılmıştır. Bu uygulamalarda canlıların biyolojik özelliklerinden yararlanılır; belirli bir genin laboratuvarda başka bir hücreye aktarılması her uygulamanın zorunlu bir parçası değildir.[1]
MODERN BİYOTEKNOLOJİ
Modern yöntemler, DNA üzerinde çalışılmasını ve seçilmiş genetik özelliklerin hücrelere kazandırılmasını içerir. Örneğin bir bitkiye belirli bir zararlıya karşı direnç sağlayan gen aktarılabilir. Cartagena Biyogüvenlik Protokolü'nün tanımında rekombinant DNA teknikleri ve geleneksel ıslahın ötesine geçen bazı hücre füzyonu yöntemleri modern biyoteknoloji kapsamında değerlendirilir. Bu tanım, geleneksel seçilim ve melezleme yöntemlerinden daha dar bir teknik alanı belirtir.[1]
TIBBİ ÜRETİM ÖRNEĞİ
Rekombinant insan insülini, biyoteknolojinin ilaç üretimindeki uygulamalarından biridir. İnsan insülinine ilişkin genetik bilgiden yararlanılarak bakterilerde üretim yapılması, hayvan pankreaslarından elde edilen insüline farklı bir üretim yolu sağladı. ABD Gıda ve İlaç Dairesi, bu teknolojiyle geliştirilen Humulin'i 1982'de onayladı. Ürün, rekombinant DNA teknolojisinden elde edilerek kurumun onayını alan ilk tıbbi ürün oldu.[2]