Bizans mimarisi, Doğu Roma İmparatorluğu’nun geç antik çağdan 1453’e kadar gelişen yapı geleneğini ifade eder. Roma mühendislik mirasını kubbeli merkezî plan, tuğla örgü, mermer kaplama ve mozaik programlarıyla dönüştürdü. İstanbul’daki Ayasofya, pandantiflerle büyük kubbenin kare mekâna aktarılmasının başlıca örneğidir. [1]
KAPSAM VE ÖNEM
Kiliseler, manastırlar, saraylar ve savunma yapıları bölgelere göre farklılaştı. Bizans teknik ve görsel dili Balkanlar, Rusya, Kafkasya ve Osmanlı mimarisi üzerinde etkili oldu; onarımlar tarihsel katmanların birlikte okunmasını gerektirir. Kavramın uygulamadaki sınırları, kullanılan ölçütlere ve tarihsel bağlama göre değişebilir; bu nedenle tanım, sınıflandırma ve örnekler ilgili alanın güncel bilimsel ya da kurumsal çerçevesiyle birlikte ele alınır. [1]