Buzul, karın yıllar boyunca birikip sıkışmasıyla oluşan ve kendi ağırlığının etkisiyle kara üzerinde yavaşça hareket eden buz kütlesidir. Oluşabilmesi için aynı yerde kalan karın yaz boyunca bütünüyle erimemesi gerekir. Yeni kar tabakaları alttakileri sıkıştırırken kar taneleri yeniden kristalleşir, aralarındaki hava boşlukları küçülür ve yoğunluk artar. Kar ile buzul buzu arasındaki ara evreye firn denir. Buzulun üst kesimlerinde birikim, daha alçak kesimlerinde ise erime veya buz parçalarının kopması baskın olabilir.[1]
BİÇİMLERİ VE DAĞILIŞI
Dağ buzulları, eğim boyunca vadilere doğru akan buz kütleleridir. Buz örtüleri ise çok geniş kara alanlarını kaplar; günümüzde Antarktika ve Grönland bu büyüklükteki iki örtüyü barındırır. Buz takkeleri daha küçük, kubbemsi kütlelerdir ve farklı yönlere yayılır. Buz alanlarının biçimini alttaki arazi daha belirgin biçimde etkiler. Buzullardan ayrılıp göl veya denize ulaşan büyük parçalar buzdağlarını oluşturur. Buzullar kutup çevrelerinde yaygın olmakla birlikte, ekvatora yakın bölgelerin yeterince yüksek ve soğuk dağlarında da bulunabilir.[1]