OPTİK KAYIT ORTAMI
CD, İngilizce compact disc adının kısaltmasıdır; veriyi optik olarak okunabilen bir disk üzerinde saklayan kayıt ortamıdır. İlk yaygın kullanımı sayısal ses kaydıdır. Diskteki bilginin lazerle okunması, kaydedilmiş verinin elektronik olarak çözümlenmesini sağlar. Bu düzen, sesin analog bir iz üzerinden okunmasına dayanan önceki ortamlardan farklı bir teknolojik yaklaşım oluşturdu. [1]
GELİŞTİRİLMESİ VE YAYGINLAŞMASI
Philips ile Sony’nin ortak çalışmaları CD standardının gelişmesinde belirleyici oldu. Sistem 1982’de Japonya’da, 1983’te Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri’nde pazara sunuldu. Başlangıçtaki müzik kullanımının ardından optik disk teknolojisi bilgisayar verileri ve çoklu ortam ürünleri için de kullanıldı. Philips Müzesi’nin tarihçesi, CD’yi elektronik, optik ve sayısal kodlamanın birleştiği bir geliştirme süreci olarak ele alır. Aynı fiziksel ortam ailesinin farklı amaçlarla kullanılması, içerik biçiminin de önemini gösterir. [1]